علائم و نشانه ها

هرکسی که آبله مرغان نداشته باشد یا واکسن آبله مرغان را دریافت نکرده باشد می تواند به این بیماری مبتلا شود. بیماری آبله مرغان معمولاً حدود 4 تا 7 روز طول می کشد. علامت کلاسیک آبله مرغان، بثورات پوستی است که به تاول های خارش دار و پر از مایع تبدیل می شود که در نهایت به دلمه تبدیل می شود. بثورات ممکن است ابتدا روی قفسه سینه، پشت و صورت ظاهر شوند و سپس در تمام بدن از جمله داخل دهان، پلک ها یا ناحیه تناسلی پخش شوند. معمولاً حدود یک هفته طول می کشد تا همه تاول ها پوسته پوسته شوند.

سایر علائم معمولی که ممکن است یک تا دو روز قبل از راش ظاهر شوند عبارتند از:

• تب
• خستگی
• از دست دادن اشتها
• سردرد

کودکان معمولاً 5 تا 6 روز مدرسه یا مراقبت از کودک را به دلیل آبله مرغان از دست می دهند.

آبله مرغان در افراد واکسینه شده

برخی از افرادی که علیه آبله مرغان واکسینه شده اند هنوز هم می توانند به این بیماری مبتلا شوند. با این حال، معمولاً علائم خفیف‌تری با تاول‌های کمتر یا بدون تاول (یا فقط لکه‌های قرمز)، تب خفیف یا بدون تب دارند و برای مدت کوتاه‌تری نسبت به افرادی که واکسینه نشده‌اند، بیمار هستند. اما برخی از افراد واکسینه شده که به آبله مرغان مبتلا می شوند ممکن است بیماری مشابه افراد واکسینه نشده داشته باشند.

افراد در معرض خطر ابتلا به آبله مرغان شدید

برخی از افرادی که به آبله مرغان مبتلا می شوند ممکن است علائم شدیدتری داشته باشند و ممکن است در معرض خطر بیشتری برای عوارض باشند.

افرادی که ممکن است به یک مورد جدی آبله مرغان مبتلا شوند و ممکن است در معرض خطر بالای عوارض باشند عبارتند از:

• نوزادان
• نوجوانان
• بزرگسالان
• افرادی که باردار هستند
• افرادی با بدنی که به دلیل بیماری یا داروها، به عنوان مثال، توانایی کمتری برای مبارزه با میکروب ها و بیماری ها (سیستم ایمنی ضعیف) دارند،
• افراد مبتلا به HIV/AIDS یا سرطان
• بیمارانی که پیوند انجام داده اند و
• افرادی که تحت شیمی درمانی، داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا استفاده طولانی مدت از استروئیدها هستند.

عوارض جدی آبله مرغان عبارتند از:

• عفونت های باکتریایی پوست و بافت های نرم در کودکان
• عفونت ریه (پنومونی)
• عفونت یا تورم مغز (آنسفالیت، آتاکسی مخچه)
• مشکلات خونریزی (عوارض هموراژی)
• عفونت های جریان خون
• کم آبی بدن

برخی از افراد مبتلا به عوارض جدی آبله مرغان ممکن است آنقدر بیمار شوند که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشند. آبله مرغان همچنین می تواند باعث مرگ شود.

اکنون به دلیل برنامه واکسن، مرگ و میر بسیار نادر است. با این حال، برخی از مرگ و میرهای ناشی از آبله مرغان همچنان در کودکان و بزرگسالان سالم و واکسینه نشده رخ می دهد. در گذشته، بسیاری از بزرگسالان سالمی که در اثر آبله مرغان جان خود را از دست داده بودند، از کودکان واکسینه نشده خود به این بیماری مبتلا شدند.